Παιδιατρικά περιστατικά που χρήζουν φυσιοθεραπευτικής παρέμβασης μπορεί να είναι παιδιά με νευρομυικές διαταραχές εγκεφαλική παράλυση ή γενετικά σύνδρομα. Παιδιά με μυοπάθειες και αναπνευστικά προβλήματα, καθώς και παιδιά με μυοσκελετικές διαταραχές όπως κύφωση σκολίωση. Τέλος βρέφη με υποτονία ή υπερτονία και με καθυστέρηση στην κινητική ανάπτυξη (αναπτυξιακές διαταραχές). Η βασική μου επιθυμία ως φυσικοθεραπεύτρια είναι να χρησιμοποιώ γνώσεις και τεχνικές απλά για να βοηθώ τα παιδιά να είναι παιδιά.
Συχνές ερωτήσεις
και απορίες
για την παιδιατρική φυσικοθεραπεία
Ο στόχος της παρέμβασης είναι να εξασφαλιστεί η βέλτιστη λειτουργία . Ο θεραπευτής μετά από αξιολόγηση συγκροτεί λειτουργικούς στόχους σε συνεργασία με τον ασθενή αλλά και με την οικογένεια. Οι θεραπευτικοί στόχοι καθορίζονται με μακρόχρονη προοπτική και με μεθόδους κατάλληλες για το παρόν, λαμβάνοντας υπόψιν εμπειρίες του παρελθόντος και υποθέσεις για μελλοντικές κατευθύνσεις. Ο θεραπευτής χρησιμοποιεί άμεσους χειρισμούς για να διευκολύνει την ευθυγράμμιση στη στάση του σώματος, και να ενισχύσει την ικανότητα του ατόμου να επιλέγει και να πετυχαίνει επιτυχή κινητικά αποτελέσματα. Η NDT προσέγγιση αναγνωρίζει ότι η συνεχής μη φυσιολογική εκτέλεση μπορεί να οδηγήσει σε επιδείνωση τις υπάρχουσες δυσλειτουργίες αλλά και να δημιουργήσει καινούργιες, όπως μόνιμη σύσπαση μυών και αρθρικές παραμορφώσεις.
Μειωμένη έκθεση για πολύ μικρά βρέφη, ή βρέφη με αυξημένο κίνδυνο.
Οι θεραπείες γίνονται στο περιβάλλον του παιδιού εκεί όπου παίζει και κινείται.
Με τις κάτοικόν επισκέψεις δίνονται άμεσα οδηγίες για την διαμόρφωση του χώρου προκειμένου να διευκολύνεται το παιδί.